De geboorten van een kind

Leestijd ongeveer: 6 minuten

De geboorten van een kind.

Als we het over de geboorte van een kind hebben denken we altijd direct aan de grote gebeurtenis waarbij het kindje kennis maakt met de grote buiten wereld, de bevalling. In mijn optiek is het kind al veel eerder geboren en is er sprake van meerdere geboorten..

Ik neem je even mee terug naar moeder.
Toen moeder nog een embryo was werd er diep in de aanleg van haar eierstokken al de eerste aanleg van haar eigen eicellen neergelegd.
Dit gebeurde dus al de fase waarbij moeder bij oma in de buik heer eerste levens fasen beleefde.
Oma heeft dus al grote invloed op de aanleg van de eicellen van mama.

Moeder komt op deze wereld en groeit op met zich meedragend de eicellen die voor haar eigen kinderen een bijdrage gaan leveren.

De eicellen bij mamma zijn al voor een heel groot deel gereed en bij elke menstruatiecyclus zullen er een of meerdere vrijkomen.
Dit vrijkomen van de eicel is een sprong van het interne lichaam van mama naar de buiten wereld.
Dit proces van aanleg van de eicel tot ovulatie is een zeer rustig verlopend gecontroleerd proces.
Alles op zijn tijd en alles is al lang van te voren voorbereid.
Mama is klaar voor haar taak.

www.embryologisch.nl sprong naar buiten wereld
De sprong naar de buitenwereld

Het lijkt misschien niet zo, maar de eileiders die in de baarmoeder uitkomen en vervolgens de schede staan allemaal in open verbinding met de buiten wereld.

Ik zie dit moment waarbij de eicel vanuit het lichaam/de eierstokken de vrijheid in de grote open wereld ziet (de eisprong) als een geboorte. De eicel komt allerhande obstakels tegen onder weg en legt een reis af van een aantal dagen door een zeer voedzame omgeving en verzorgende omgeving.

 

Bij Vader liggen de zaken allemaal anders.
Bij vader is er sprake van de aanleg van in basis de zelfde geslacht organen maar met een anders aangepaste functie. Bij vader gaan de zaken wat meer adhoc en zaadcellen worden pas vanaf de pubertijd geproduceerd. Dit is lopende band werk, hectisch grootschalig met allemaal hele kleine drukke zaadcelletjes.

Bij een ejaculatie komen er miljoenen druktemakers naar buiten die aangetrokken worden door de paradijselijk verzorgde voedende omgeving van mama.

Daar waar de enorm grote eicel (grootste cel die het menselijk lichaam produceert) heel kalm afdaalt en haar weg volgt, stormt er een hele colonne drukte makers aangetrokken door chemische sporen op de eicel af.
Maar de eicel heeft zich omgeven met hindernissen en is behoorlijk kieskeurig. Alleen de uitverkorenen maken kans.
De eicel bepaald met haar mantel wie wel en niet door gaat.

www.ebryologisch.nl uitverkoren
Wie wordt er uitverkoren

Ook hier is er net zoals in de buitenwereld en dans van aantrekking gaande een dans waarin voorkeur duidelijk wordt.

Zaadcellen die voldoen aan de selectie criteria en zich door de mantel van liefde heen werken zullen uiteindelijk hun erfelijk materiaal aan de eicel schenken als ware het een tweede ejaculatie, want de zaadcelmantel zelf blijft buiten.

Op dit moment gebeurt er iets wonderlijks.
Eicel maakt zich op en haar kern gaat uiteindelijk de laatste deling doen die van belang is om van haar chromosomen setje de meest geschikte klaar te maken voor samensmelting met het mannelijke uitverkoren DNA tot een nieuw uniek paar.

Deze versmelting zie ik als de geboorte van het individu.

De unieke verschijningsvorm die hieruit voortkomt draagt de signatuur van jouw verschijning, De mantel die jij in je wereldse leven toont.

Vanaf nu is er de levensdrang en de wil om te groeien aanwezig.
De wil gevoed te worden door de omgeving en gevormd te worden door de omstandigheden.

In deze buiten wereld zoekt de conceptus zoals het nu zo mooi heet de rijke warme en voedzame bodem op van de paradijselijk aangeklede baarmoeder.
Maar niet voordat eerst nog een belemmerende omhulling wordt afgeworpen.
De conceptus is nu geheel vrij aan de buitenwereld en werd geboren in de schoot van mama’s voedzame baarmoeder wand. Voor het eerst is er de mogelijkheid om rechtstreeks voeding in te nemen van de buitenwereld.

Het eerste moment van voeden bij mama is een feit, een klein individu dat zich met een behoorlijk invasieve honger en voedingslust innestelt in de baarmoeder slijmvlies.

www.embryologisch.nl Hatching
Hatching . de conceptus wordt geboren uit haar mantel en gaat opzoek naar de plek van innesteling.

De buitenkant van deze cel gaat zich specialiseren in de communicatie met mama en gaat er voor zorgen dat de voedingsstroom op gang blijft, tegelijkertijd zorgt mama ervoor dat er geen menstruatie meer plaats vindt, althans de eerste 9 maanden niet.
In plaats daarvan stelt ze haar voedingsrijke baarmoeder ter beschikking van het groeiende kind/conceptus.

Deze groei vind in het slijmvlies plaats en nog steeds in de buitenwereld, dus. Weliswaar bedekt met een lekker warme jas van slijmvliezen en bloedvaten.

Er wordt hard gewerkt aan de communicatie met mama, en de voeding regelt het kind door een placenta (kindkoek !)te vormen.

De placenta is deel van het kind dat alle functies in eerste instantie uitvoert om te kunnen overleven.
Het zorgt ervoor dat alles aangeboden wordt zodat het intussen druk groeiende kindje dat zich door allerlei fasen heen worstelt en diverse polariteiten doormaakt .

Je zou de placenta als het eerste orgaan van het kind kunnen zien. Het kindje gaat zich zelf nu langzaam aan afsluiten van de buiten wereld door een vlies te vormen, waarbij de placenta buiten blijft in contact met mama.

www.embryologisch.nl buitenorgaan
De placenta is eigenlijk een buitenorgaan van het kind.

Het kind groeit heel erg hard door de rijke voedzame omgeving in het beging zelf nog maar zal steeds meer afhankelijk worden van wat er via de placenta aangevoerd wordt om dat het kind zich zelf steeds verder gaat differentiëren en specialiseren.
Het zal zich door steeds herhalende processen waarbij de omgeving omarmt ingenomen wordt en verwerkt wordt om vervolgens weer tot uiting te komen.  Dit wordt in andere artikelen uitgebreid besproken.

De placenta dat in het begin heel veel functies uitvoert, zal in de loop van de tijd steeds meer functie over dragen aan het binnen lichaam van het kind.
Ook hier zie je heel mooi het innemen van functie, het internaliseren van informatie, waardoor het individu zich kan uitdrukken in zich opeen volgende groei en levens fasen.

Placenta zou je dus kunnen zien als ‘buitenorgaan/lichaam’ van je kind met functies die steeds meer naar binnen groeien.

Op het moment dat het kind klaar is en alle belangrijke functies zelf kan uitvoeren en deze middels groeibewegingen geoefend heeft , zal er het signaal komen dat er afscheid genomen moet worden van dat deel van zichzelf dat 9 maanden maandenlang met mama in contact stond.
Het is het eerste grote afscheid in het leven van het individu.
De reis naar de echte buiten wereld wordt voltooid. De reis om alle verworven talenten verder te ontplooien.

De in onze mensenwereld bekende geboorte.
Het afscheid van het voedende kind koek.
Het “externe orgaan” heeft zijn taak volbracht en de directe verbinding met mama sterft.
Het afscheid van het “buitenkind”.

De geboorte van het op zichzelf staande “binnenkind”.
Het kind dat kennis maakt met vrije zuurstof en de longen voor het eerst vult met lucht.
Het kind dat zich nu met de verdere hulp van mama mag gaan ontplooien. Het kind dat zich via zijn verworven vaardigheden de voeding van mama via de mond in zal nemen.
De kennismaking met papa die een baken van veiligheid voor je zal zijn.
De kennismaking met de rest van de buitenwereld.
De veranderingen begonnen 9 maanden geleden maar zullen zich onophoudelijk blijven aandienen het hele leven lang.

Het kind heeft nu andere middelen om via de buitenwereld actief gevoed te worden.
De zintuigen zijn geoefend en zullen nog meer uitgedaagd en geoefend blijven worden

Het kind zal blijven innemen, verteren en verwerken om weer te kunnen uiten op een voor hem/haar unieke wijze

Vele malen zullen zich momenten voordoen waarin het gevoel hebben van opnieuw geboren te worden zich zal openbaren.

Zijn jullie nu net als ik de tel kwijt van alle geboorten die een mens in zijn leven doormaakt?

 

Bewustzijn in beweging

Leestijd ongeveer: 5 minuten
Het bewustzijn in beweging is een thema dat mijn dagelijkse beleving kleurt op allerlei wijze.

Bewustzijn zoals ik dat momenteel ervaar.
Een hypothese momentje.

In onderstaand verhaal ga ik mee in de ontwikkelingen van de kwantum mechanica, waarin materie beschreven wordt als een manifestatie van trilling.
Het universum is opgebouwd uit een context van trillingen.
Brahmanen beschreven dit concept enkele duizenden jaren geleden ook. Wat dat betreft dus niets nieuws onder de zon anders dan dat we het concept tegenwoordig op een andere manier benaderen en tastbaarder en misschien begrijpelijker maken, tenminste als ik de wetenschap mag geloven.

Veritas temporis filia

Zelf begrijp ik niets van ingewikkelde wiskundige formules, maar ik heb de gave zaken heel goed te kunnen visualiseren en ik ben wat dat betreft echt een beelddenker.

Mijn inspiratie op dit vlak vindt niet alleen zijn oorsprong in de vedanta en kwantum mechanica literatuur maar ook in bijvoorbeeld auteurs als Ervin Laszlo die ‘Het akasha veld’ beschrijft, of Gary Zukav met zijn boek ‘De zetel van de ziel’ en dichter bij huis het geweldig werk van Arie Bos “Hoe de stof de geest kreeg” om er een paar te noemen.

Mede door tientallen jaren meditatie ervaring en liefde voor de natuur resoneer ik intens met deze boodschappen.

In basis komt het voor mij neer op de volgende uiteenzetting.
Ga je mee?

De stelling:
Materie is een configuratie van vacuüm .
Dit vacuüm komt in een intrinsieke trilling. Een trilling die vervolgens in resonantie patronen geraakt.
Ik ga er van uit dat vacuüm alleen kan trillen en resoneren als het een essentie kent.
(ik noem dit vacuüm omdat er binnen de kleinste eenheden, kleiner dan “Planck eenheid” momenteel geen sprake is van meetbaar iets anders)

Deze essentie zou ik bewustzijn willen noemen.

Deze essentie vormt volgens mij de kern van alle, kenbare en niet kenbare, zichtbare en niet zichtbare, ‘levende’ en ‘niet levende’, natuur.

Het gevolg:

In de resonantie ontstaat beweging in “verdichting” en “verdunning”
Door deze dynamiek ontstaat er polariteit en structuur, met structuur leg je een basis voor materie.
Deze structuur is wat men tegenwoordig in laboratorium proeven heeft vastgesteld als zijnde “het is een trilling of het is materie”, afhankelijk van de verwachting die je hebt als je observeert.
Elektronen blijken ook niets anders dan trillingen te zijn die het ene moment zichtbaar kunnen zijn en dan weer niet.

Resonantie impliceert overdracht van beweging en essentie, daarmee kun je je in een stap verder voorstellen dat er van uitwisseling en menging sprake is.
Dit komt overeen met het principe dat energie nooit verloren gaat. Er vindt altijd uitwisseling en overdracht plaats die oneindig doorgaat.

Door de resonantie en interferentie ontstaat er een voortschrijdend en uitdijend netwerk andromeda Bewustzijn in beweging www.embryologisch.nlzonder begin- of eindpunt.
Dit zou je kunnen voorstellen als ons oneindig grote universum.
Uiteindelijk resoneert alles en wisselt alles iets uit.

 

Uitwisseling en resonantie geven voor mij beweging en stroming aan.
Menging van essentie in een continue veranderende samenstelling.
Een bewustzijn dat continue nieuwe ervaringen ondergaat en misschien wel “leert”

Met bovenstaande uiteenzetting wordt materie een bewustzijns-verdichting dat ervaringen opdoet.

Ik heb nu de volgende facetten:
bewustzijn, resonantie, materie, netwerk.
Dit lijkt op een tensegrity model of een model dat we leren kennen in de geometrie.
In de geometrie weet men alle bestaande structuren terug te brengen naar een aantal basale formuleringen waaruit alle denkbare vormen zijn opgebouwd.
Alle materie is daarmee principieel evenwichtig opgebouwd.

Het continue mengen van “ervaring” heeft verruiming van het bewustzijn tot gevolg.
En verruimend bewustzijn dat steeds meer ervaring opdoet is te rijmen met een evolutionair patroon.
Maar intussen is er meer te onderscheiden.

Zoals ik hierboven constateerde ontstaat er uitwisseling en stroming, verdichting en verdunning. Daarmee wordt er een basis gelegd voor polariteit.

Met het ontstaan van polariteit kom je op het gebied van definities en concepten van energie en de mogelijkheid tot het ontwikkelen van energie beleving.

Yin-Yang, Hemel-Hel , licht-donker, angst-zekerheid, Hoog-Laag,
De spillen van ervaring, allemaal een onlosmakelijk gevolg van resonantie dat in een oneindige beweging evolueert.
De energie blijft doorstromen zonder belemmering en krijgt continue een andere “ervaring” ofwel lading.

Er ontstaan gebieden met bepaalde resonantie patronen (ervaring en evolutie)
Er ontstaan omstandigheden die herhalend zijn, waardoor patronen een vastere structuur aannemen vergelijkbaar met voor ons zichtbare materie.
We hebben het over omstandigheden die het patroon of de vorm beïnvloeden maar andersom heeft het patroon weerslag op de omstandigheden als gevolg van ’ ervaringsuitwisseling.’

Het alomtegenwoordig bewustzijn manifesteert zich dus continue.
Alles maar dan ook alles wat we waarnemen, ervaren of doen, alles wat er om ons heen gebeurt is een manifestatie van de miljarden mogelijkheden die het bewustzijn heeft om in zijn resonantie en interferentie patronen tot uiting te komen.

Dit gegeven geeft ineens een ander beeld van het leven om me heen.

Het alom bewustzijn creëert continue situaties zonder oordeel. Mens,dier,plant,steen,wolk,maan,ster,melkweg  alles.
Continue zijn er omstandigheden waarin ik me bevind. Ik kan ze leuk vinden ik kan ze niet leuk vinden. Als manifestatie van het bewust zijn ben ik een lerend element in het geheel, maar ook die steen of de vlinder of darmbacterie.
Hiermee kom ik op de alom gehoorde opmerking, alles en iedereen is met elkaar verbonden.

Die verbondenheid zou dus nog wel eens veel intenser kunnen zijn dan we beseffen.

Met deze bril op kijk ik ineens heel anders naar de gebeurtenissen in de wereld.

Natuurlijk is dit een hypothese. Maar aangezien alles vanuit ervaring en waarneming opgebouwd wordt is elke hypothese goed en verdedigbaar.
Het is namelijk slechts een van de oneindige mogelijkheden die zich voordoet.

Het model van de ‘seed of life’ vind ik persoonlijk een mooie metafoor voor de oneindige mogelijkheden, iedere lijn ieder kruispunt is manifestatie en ervaring.
Dankzij polariteit is het zichtbaar.

zaad van het leven

Het ‘seed of life’ model uit de geometrie herbergt alle denkbare vormen en dynamiek.

Vanuit bovenstaande zie ik in het kader van deze embryologie site de essentie van het leven zoals vertegenwoordigd in de gameten.
De eicel en zaadcel.
Ook die zijn manifestatie van het bewustzijn.

De samensmelting van de kernmaterie is een versmelting van twee polaire bewustzijnselementen die een unieke ervaring teweeg brengen.

De materie van de kern op zich vertegenwoordigt niet meer dan de mogelijkheden die ter beschikking staan om materie te bouwen.
De blauwdruk van het bewustzijn vormt de omstandigheden die zich voordoen als gevolg van de evolutie van de celgroei en de uitwisseling met de omgeving.
Hiermee aangevend dat de uitkomst oneindig kan zijn.
In mijn beleving is het de blauwdruk van het hierboven beschreven bewustzijn die bepaalt hoe de ontwikkeling plaats heeft.
De versmelting van de polaire bewustzijnsdelen zijn hiervan een manifestatie en hiermee een ziel vertegenwoordigend die het pad van conceptus (ontvangende) tot volwassen mens gaat ervaren

golven en resonantie

In deze hypothese is onze ziel dus een onderdeel van het alom bewustzijn dat zijn ervaring via een levende manifestatie, de conceptus en de continu uitgroeiende individu, ervaring op doet.

Een interessant interview met Gregg Braden over dit zelfde onderwerp.
Met een verdieping van bovenstaande in inspirerende woorden.

 

 

embryogenese of wording van een nieuwe mens

Leestijd ongeveer: 5 minuten
Embryogenese, creatie, nieuwvorming van het individu, wording van een nieuwe mens.

In mijn optiek kent de mens in zijn leven vele geboorten.

Maar laat ik een eindje terug gaan naar de eerste geboorte.

Mijn verhaal van de genese van de mens is inmiddels geïnspireerd door velen. Dit verhaal ligt dicht bij het gedachtegoed van een iemand die ik bijzonder respecteer en die erg veel op dit vlak uitdraagt Jaap van der Wal.
Embryogenese in de huidige wetenschap wordt steeds vaker beschreven als een herschikking van basen volgorden op een setje DNA moleculen. Men heeft het over geslachtscellen die moeten versmelten om elk hun erfelijkheidsinformatie prijs te geven en deze te ordenen tot een nieuw unieke structuur die vervolgens kan gaan “delen” en de blauwdruk van de mens gaat volgen.

Dat de morphologie (de vormleer) van de cel er niet toe lijkt te doen in het huidige handelen wordt bevestigd via de vele nieuwe manipulatieve technieken die op een heel eigenwijze met het idee conceptie omgaan.

icsi
Ik heb daar de laatste jaren een iets andere blik op gekregen.
Voor mij heeft het spel van de versmelting een diepere betekenis gekregen.
Het leert mij vele aspecten van het leven doorzien.
Het is een bron van inspiratie en een bron van metaforen die ik op vele aspecten van het leven kan toepassen. Een enkapsis van fenomenen.

Het huwelijk van polariteiten.

Als ik naar de feitelijke gameten kijk dan is de vrouwelijke eicel de grootst mogelijke cel die een menselijk lichaam produceert en een reus ten opzichte van de mannelijke zaadcel, die tot de kleinste cellen gerekend mag worden.
De eicel is bolvormig iets dat zeer uitzonderlijk voor is voor een menselijke cel.
Een cel met veel celplasma ten opzichte van de kerninhoud een cel die solitair staat in haar bestaan en in haar bolvorm oneindigheid duidt. Een bolvorm die diep in zichzelf informatie bewaart, een in zichzelf gekeerde bron.

eicel Genesis im Lichte der Embryologie
uit de bewerking Dynamische morfologie en embryologie van Jaap van der Wal
De eicel is het resultaat van een omgeving waarin relatieve rust heerst.

De eerste aanleg van de eicel vindt al plaats in de embryonale ontwikkeling van de vrouw (en kent de zelfde oorsprong als het embryo zelf!), kent vervolgens een lange periode van rust. Het zal gaan rijpen en tot volwassenheid komen bij het volwassen worden van de vrouw.
De eicel is dus een “cel op leeftijd” en leeft in een geordend proces.
Er wordt dus in het embryonale stadium al een basis gelegd voor de volgende generatie.

De zaadcel is een straalvormig individu met een begin en een eind, die met een zeer kleine celplasma een zelfde hoeveelheid kernmateriaal meedraagt als de eicel.
Een cel die in al zijn bewegingen expressie vertegenwoordigt, een toonbeeld van beweging.

De zaadcel vindt zijn oorsprong in een explosieve omgeving.

Zaadcellen worden per miljoenen tegelijk aan de lopende band geproduceerd vanaf de leeftijd dat de man volwassenheid tegemoet treed. De zaadcellen worden ook explosief verspreid, Ze komen uit een zeer dynamische omgeving en zijn altijd jong.
De zaadcel levert een topprestatie door met zijn kleinheid een ongelooflijk grote afstand te overbruggen met enorm veel inspanning. Vergelijk dat ik van Maastricht naar den-Helder zou rennen in een paar dagen.
Nu wordt deze zaadcel vergezeld door een paar miljoen medestanders.
De totale inspanning zal hierdoor wellicht iets verlicht worden aangezien de zaadcel kolonie min of meer als een grote gemeenschap op weg gaat naar een onbekende bestemming, in een omgeving die kennelijk toch gericht is op het begeleiden van de invasie.
Hoe het totale pad zich ontvouwt, en hoe de spermatozoa hun weg weten te vinden naar de eicel behoort nog enigszins tot de mysteriën.

Het eindresultaat van de queeste mag er wezen en is indrukwekkend.

Een bijzonder fenomeen vindt hier plaats.
Een herhaling van de dans van de liefde.
De keuze van een partner om mee te versmelten herhaalt zich op micro niveau tussen eicel en zaadcellen.
de vrouwelijke eicel een Bol, een cel op zichzelf zonder aangrijpingspunt met de omgeving maakt de keuze voor een zaadcel.

Vele miljoenen zaadcellen zullen uiteindelijk in een dans van een aantal uur om de eicel terecht komen.

The Cellular Dance of Love -v.2 from in1tero on Vimeo.

 

De verleiding.

De eicel lijkt een bepaalde chemotaxis te veroorzaken en heeft specifieke aantrekkings- en herkenningstaktieken.

Dat wil zeggen de eicel produceert stofjes die zaadcellen aantrekt herkent en begeleid. de dans embryogenese www.embryologisch.nl
Slechts enkelen zullen door dringen door de mantel der liefde (zona pelucida) en slechts enkelen zullen in de buurt komen van de celmembraan.
Slechts een zal aangekomen bij het membraan zijn vorm volledig opgeven en de cellulaire inhoud aan erfelijke DNA ejaculeren in de vrouwelijke eicel.

attarction beam www.embryologisch.nl
De mannelijke cel gaat te gronde maar zijn essentie zal gekoesterd worden.
Deze actie veroorzaakt direct een sluit de poorten voor alle andere pogingen om de membraan te doordringen.
oocyt invasie embryogenese http;//www.embryologisch.nl

Als je het kernmateriaal of essentie als informatie beschouwt, dan neemt de eicel informatie in. De informatie wordt omarmt en volledig opgenomen (ge-incarneert) en zal mede zorg dragen voor verdere ontwikkeling. Maar eerst zal de laatste stap in de eenwording voorbereid worden.

De eicel bereidt zich zorgvuldig voor.

De eicel gaat zich niet eerder dan dit moment klaarmaken voor de definitieve eenwording en laat in deze fase pas de laatste kerndeling plaats vinden. Waarna een keuze gemaakt wordt voor dat gedeelte dat met het omarmde manlijke kernmateriaal mag samenvoegen.
Het gedeelte dat niet gekozen wordt, verwordt tot een pool lichaampje dat vermoedelijk dient als een soort kompas voor de fasen die volgen. De omstandigheden hier bepalen welk deel van de essenties tot het uiteindelijke huwelijk komen.
We komen hier op het terrein waarin de essenties van ons menselijke zijn samen gesmeed worden. Een terrein voor mystieke bewustwording.
Voor mij het punt waarbij de menselijke essentie vorm krijgt en de richting kiest voor ontwikkeling en verrijking.
Er gebeurt hier meer dan biochemie alleen.

Het kernmateriaal van beide cellen “ont-wikkelen” zich tot DNA strengen, zoeken overeenkomsten en voegen zich bij elkaar tot complete chromosomen.
In deze actie wordt er nogmaals informatie uitgewisseld.
De chromosoomonderdelen ruilen stukjes informatie met elkaar en vormen op deze manier een geheel nieuw individu.
Ik zeg bewust niet de basis voor een nieuw individu.
Volgens mij is vanaf het moment dat de celmembraan gesloten wordt het nieuwe individu geboren.

De eerste geboorte is een feit.uniting embryogenese http://www.embryologisch.nl

Polariteiten die zich verenigd hebben tot een gebalanceerd proces.
De ‘extroverte’ jonge dynamische straalvorm en de ‘introverte’ volwassen bolvorm hebben zich verenigd in een proces dat letterlijk bol staat van dynamiek en aanpassingsvermogen.

 

Vanaf nu vindt er alleen maar groei en differentiatie plaats.
Iedere groeibeweging gaat gepaard met innemen van informatie in de vorm van voeding en indrukken van de omgeving, om te bepalen hoe het zich moet aanpassen aan de omgeving, om verder te groeien.

Iedere fase is volledig en het resultaat van alle voorgaande gebeurtenissen.

Vanaf dit moment is het leven in volle omvang aanwezig.
Elke fase elke aanpassing is een aanpassing in groei een uitdrukking van vooraf opgedane indrukken.
Zeker in de eerste weken zal de groei en differentiatie onstuimig en veel omvattend zijn.
Maar daarover later meer.

De uitnodiging:

In bovenstaande verhaal komen vele passages en momenten voor waar je metaforen voor het dagelijkse leven kunt halen.
Ik ben benieuwd wat er bij jou aangeraakt wordt en welke associaties jij hebt met bovenstaande.

 

Referenties en interessante links zijn hier te vinden.

Zien we wel wat we waarnemen?

Leestijd ongeveer: 5 minuten
Over waarnemen zijn vele boeken volgeschreven en vele filosofen en andere wetenschappers doen er nog dagelijks studie naar.

Ik wil het niet zo ingewikkeld maken, maar ik wil je toch ook wel een klein beetje uitdagen.
Het heeft alles te maken met een thema van deze site.
Anders waarnemen en de verschillen die dat oplevert als je met een bepaalde focus observeert.

Vandaar  de opmerking zien we wel wat we waarnemen.

Iedereen observeert en vormt een beeld van wat wordt waargenomen.
Dat beeld wordt dan ook direct voor waar aangenomen. tenminste data is voor mij over het algemeen wel zo, en voor velen die ik ken ook.

Eigenlijk is dat heel raar.

Als ik nu eens stap voor stap door het proces van kijken en beeldvorming bij de mens heen ga.
Dan zie ik dat een beeld door een kleine opening in het oog door een lens omgekeerd word geprojecteerd  op een regio van enkele millimeters. Die enkele millimeters doorsnede geven alleen in centrale punt een scherp beeld vooropgesteld dat alle onderdelen van het oog perfect functioneren.

optisch pad

Vervolgens komt de het bijzondere.
Het beeld wordt op het netvlies waar dit allemaal gebeurt door minuscule uiteinden van zenuwen omgezet in biochemische stofjes die uiteindelijk resulteren in een spanningsverschil die op een gegeven ogenblik groot genoeg is om een stroompje af te geven door een zenuw vezel. Dit gebeurt over een zeer groot aantal vezels

In het centrum van de macula lutea (gele vlek) die achter in het oog licht op het netvlies (retina) is de gevoeligheid voor kleur het grootst.
Meer naar de zijkanten wordt dit minder en is vooral de licht donker variatie nog meetbaar door de aanwezige cellen. Maar voor dat die licht gevoelige staafjes en kegeltjes cellen bereikt worden moet het licht eerst nog door een laagje zenuwvezels.
Het beeld wordt ondersteboven geprojecteerd op de retina, vervolgens in honderdduizenden verschillende stroompjes omgezet door evenzovele optische zenuwvezels. (diezelfde laag waar het licht eerst doorheen moest kruipen!)

 retina

Vervolgens komen de zenuwen van beide ogen bij een in een kruispunt en splitsen de vezels zich zodanig dat alle informatie van beeld dat links op de retina verschijnt naar de linker hersenhelft wordt getransporteerd en alles wat rechts op de retina naar de rechter hersenhelft wordt getransporteerd.

Links en rechts worden dus ook nog eens omgekeerd.

Deze vezels gaan voor het grootste deel naar naar het zogenoemde visuele schors in het achterhoofd.

optischpad plat www.emryologisch.nl waarnemen

Maar er gaan ook vezels naar andere delen van de hersenen, waar we onze perceptie voor taal hebben ontwikkeld en vormen kunnen en als gevolg van onze aangeleerde ervaring kunnen lezen.

In het visuele schors wordt van ieder vezel die beeld informatie stroompjes vervoert heel gestructureerd informatie over licht en donker bij elkaar gevoegd, waardoor licht donker contrasten gevormd worden.
Daaromheen liggen als een soort spiraal de velden voor kleur gerangschikt te zijn.
Deze hypothese is erg nieuw, en nog gebaseerd op onderzoek uit 2016 dat in Nature werd gepubliceerd, Zoals meestal het geval is dit onderzoek gedaan bij zoogdieren. Maar de vermoedens zijn heel groot dat het bij de mens ook ongeveer zo werkt.

Alles samenvattend worden visuele beelden volledig uiteen gerafeld en vervolgens weer op verschillende plekken in het brein gecombineerd.
Onze ervaring vertaalt deze informatie naar wat we zien.

Onze perceptie wordt door ervaring vertaald naar een concreet beeld.

We nemen dus van binnen uit naar buiten waar.
Het beeld wordt in onze cortex opgebouwd.

Een vraag die uit oude oosterse meditatie tradities komt…

Wappert de vlag echt in de wind of is het slechts een beeld van een vlag die wappert in de wind.

Vervolgens komt er nog een stelling op.
Wat je niet kent of nog nooit waargenomen hebt zie je ook niet.

Recentelijk onderzoek heeft aan getoond dat de kleur blauw door sommige natuurvolken niet gezien worden, en hier dus ook geen woord voor hebben. 

maar eerst even het filmpje over de ontdekkingen van het Max Planck instituut.

Er is dus een actie van ons brein nodig om beelden te structureren en opnieuw te creëren.
Nu weten we ook dat ieder individu een beetje anders gebouwd is. Iedereen op een andere manier leert. Dus dat ook iedereen op een andere manier de perceptie die in het brein wordt gevormd vertaald naar een concept dat herkent wordt. Deze herkenning is gebaseerd op hoe je hebt leren observeren.

Door ervaring weten we dus hoe een stoel eruitziet.
We zien iets en met onze ervaring toetsen we het model.

Een ander leuke uitdaging.

Kijk eens naar nevenstaand figuur? hexagon waarnemen www.embryologisch.nl

Wat zie je?

Afhankelijk van hoe je hebt leren kijken:
Zie je misschien eerst een platte zeshoek.
Anderen zullen direct een kubus die naar links of naar rechts helt onderscheiden.
Sommigen zien een piramide met een zeshoekige basis.
En misschien zie jij nog heel andere verbanden.

Nu gaat het vormen van beelden met kijken naar iets heel direct.

Het brein doet het zelfde als je vanuit je herinnering of fantasie een vorm oproept.

Er wordt vanuit de ervaring een beeld opgeroepen. Dit beeld is echter geen toetsing van je waarneming.
Nu is het zo dat beelden die met de fantasie gevormd zijn vanuit herinnering nooit geheel overeenkomen met wat je normaal gesproken ziet, althans dat lijkt voor het overgrote deel van de mensheid op te gaan.
Probeer uit je hoofd eens een 10 euro biljet te tekenen, je ziet het regelmatig, maar komt de beeltenis overeen?

Fantasie of herinneringsbeelden zijn beelden die het brein zelf maakt.het creative brein www.embryologisch.nl waarnemen
En de hersenen zijn oneindig creatief, die halen erbij wat je maar weet van het object dus ook wat niet relevant is.

Je actueel werkende brein kent het verschil niet tussen iets wat je daadwerkelijk waarneemt of wat fantasie is. Het verschil zit hem in de perceptie en de toetsing van de perceptie waarmee voorgaande ervaringen bevestigd en/of je beeld bijstelt.

Het brein is geen computer die heel exact herinneringen als bits en bites in een chip opslaat.
Het brein bouwt iedere keer weer beelden op die mogelijkerwijs opgebouwd kunnen worden.
Zie hier de gedachtestroom die ontstaat waar je zelf soms geen touw aan vast kunt knopen.

Het brein combineert en re-combineert signalen, chemische prikkels.

Dit resulteert in schier oneindige mogelijkheden.

Onze perceptie en ons ervaringsfilter herkent wat zinnig is voor ons dagelijks leven.

Hier vindt je een mooi verhaal van Robert Epstein over dit concept.
https://aeon.co/essays/your-brain-does-not-process-information-and-it-is-not-a-computer

Ik hoop dat je geprikkeld wordt om voor je zelf na te gaan wat waarheid voor jou betekent.
Dat iedereen een eigen waarheid heeft vanuit de eigen belevingswereld, vanuit de eigen cultuur, de opvoeding  de gemeenschap en heersende opvattingen.
Ofwel de waarheid is een dochter van de tijd zoals de oude grieken al verkondigden.

Veritas temporis filia

Alle opgedane ervaringen doen mee in de vorming van je wereldbeeld.
Mijn uitnodiging aan jou
Vraag jezelf zo nu en dan eens af:

Hoe kijk ik ?
Op welke manier neem ik nu waar?
Hoe is mijn focus.
Waar baseer ik mijn waarheid eigenlijk op?

what you see depends on who is in the seat www.embryologisch.nl waanemen

En toch blijft waarnemen een wonderbaarlijk fenomeen.
Kijk eens naar onderstaande tekst en zie hoe snel je begrijpt wat er staat.
het geeft aan tot wat voor creativiteit het brein in staat is om verbanden te herkennen en ervaringsaspecten in vorm mee te wegen in de interpretatie.
tekst interpretatie

Tot slot een onderzoek over het waarnemingsvermogen van creatieve mensen.
https://theconversation.com/people-with-creative-personalities-really-do-see-the-world-differently-77083#comment_1300478

http://www.businessinsider.com/what-is-blue-and-how-do-we-see-color-2015-2?international=true&r=US&IR=T

 

 

Spreken van uit het hart of vanuit het verstand

Leestijd ongeveer: 3 minuten

Spreken vanuit het hart of vanuit het verstand.

daar zijn veel spreekwoorden over.
Voor mij heeft de plek van de mond een speciale betekenis.

Vanaf de eerste aanleg ligt de mond tussen het hart en het brein.

In het alle vroegste stadium wordt het hart aangelegd in een regio die boven het brein ligt.
Het hart wordt daarna door groei in genomen in het lichaam. Het hoofd buigt zich vervolgens over het hart heen om de connectie zo kort mogelijk te houden.
Het snelgroeiende brein is afhankelijk van de ontwikkeling van het hart.
Er tussen in ligt het te vormen gezicht met de mond opening.

Symbolisch staat dit voor mij als de mond staat tussen hart~ en hersenzaken in.

De hersenen functioneren dankzij het hart.

De hersenen functioneren dankzij het hart. Het hart zorgt voor bloedtoevoer tijdens de onstuimige groei van de hersenen al vanaf vierde week.

Als mens staan we continue voor het dilemma, kies ik tussen het weten vanuit het hart of de kennis van de hersenen.
Mijns inziens is de mond niet voor niets in het midden.

Er is natuurlijk een balans.
Het hart zorgt voor voeding van de hersenen.
Het hart wordt ingenomen in het lichaam en volledig omarmt en beschermt tijdens de groei van het embryo.

De hersenen groeien onstuimig en zijn een o.a. precursor voor onze opgaande gang de onstuimige groei van onze hersenen zijn ook de oorzaak van het voorin plaatsen van onze ogen die aan de zijkant worden aangelegd.
De hersenen zijn van af het begin regulator en beïnvloeder van groei omstandigheden.
De hersenen zijn regulator, ze verzamelen informatie.
Het hart is een ” ervarings”~ en leven gevend orgaan. Het “voedt” het lichaam.

De mond mag van beiden de betekenis en de boodschap uitdragen.

De mond kan dit met compassie en voedend van het hart doen, maar ook beredeneerd en sturend vanuit de hersenen. De mond heeft een functie om beide boodschappen te kunnen uit dragen.

Aan ons de keuze om voor compassie te kiezen of voor regulatie en beredenering.
Natuurlijk kun je voor beide werelden kiezen en voor balans tussen de twee.

De mond heeft een zware taak.

Dan hebben we het nog niet eens over alle voeding die via onze mond wordt ingenomen en achter ons hart langs de weg in het lichaam vindt. De maag ligt strak onder het hart en ons belangrijkste fysiologisch maatje van het hart, die bijna gelijk op groeit met het hart en het hart voorziet van bloed tijdens de embryonale groei.  Het hart steunt voor een groot deel op de lever.

Dus heb je emotioneel iets op de lever, dan is dit een hartaangelegenheid, die je zeker via de mond kan uitspreken.

Geen enkel orgaan is zonder functie

Tijdens de opleiding osteopathie is embryologie een passie van me geworden en heeft me leren in zien op welke manier het hele lichaam verbonden is.
Geen enkel orgaan is zonder functie, alles iedere cel deling in het lichaam heeft invloed op het geheel. Continue veranderen omstandigheden waardoor differentiaties ontstaan.
Het lichaam is een prachtig wonder en is gebouwd op beweging. Als beweging stagneert, stagneert de functie van een regio. Gestagneerde functie veroorzaakt lichamelijk klachten en ziekten.

De oude grieken hadden het al door.

Pantha rhei “alles stroomt”
Stroming voorkomt stilstand en verzorgt groei.

 

De wereld van het ongeboren kind

Leestijd ongeveer: 7 minuten

De wereld van het ongeboren kind


Een biologisch dynamische kijk op de embryonale/foetale ontwikkeling

de wereld van het ongeboren kind www.ebryologisch.nl placenta

Al van af de conceptie is er in de zich ontwikkelende conceptus sprake van beweging.
Beweging als gevolg van celdeling en dus als gevolg van groei.
http://goo.gl/yd3eJW

De groeiende celmassa veranderd continu zijn directe omgeving en past zich daar ook continue op aan.
Het is een spel van metabolisme en celdeling veranderende omgeving en de beschikbaarheid van aanwezige instructies aan de genen hoe de ontwikkeling plaats gaat hebben. (fate)

Omstandigheden vereisen aanpassingen.
Aanpassing vereist differentiatie van cellen afhankelijk van de plaats waar ze op een specifiek tijdstip bevinden.
Een prachtig spel van economie comfort en equilibrium dat in een continuüm is geplaatst.

Het spel van zich aandienende functie en daar opvolgende vormverandering en weer functie aanpassing en ga zo maar door, resulteert in een volledig herkenbaar mens dat in basis geheel is aangelegd rond de 8ste week.

Van af het moment dat de ledematen zich ontwikkelen is hun beweging zichtbaar.
De functie wordt geoefend door de beweging die tijdens de groei plaats vindt.
Het kleine embryo oefent zijn bewegingen al, en dankzij deze bewegingen kan het zich verder ontwikkelen.

Vorm en functie zijn wederkerig van elkaar afhankelijk.

Stopt op de een of andere manier de beweging op een plek dan zal ook de functie zich niet verder ontwikkelen (ook al is de genetische aanleg volledig aanwezig)

Vanaf week 8 is de beweging van de hand naar het gezicht waarneembaar.
Het hoofd wordt al voorzichtig achterover gestrekt en duimzuigen is de eerste hobby van het kind.Daarmee zijn zuigreflex aanlerend.
duim zuigen wereld van het ongeboren kind www.embryologisch.nl

Rond de 10de week kan het kind zelf zij hoofd voorover buigen , een beweging die tijdens de eerste groeifase was aangelegd met de aanleg van de hersenen en het hart.

NB: na de 8ste week spreekt men van foetus in plaats van embryo omdat er een nieuwe fase in gaat.
Alle lichaamssystemen zijn in basis aangelegd en groeien/ontwikkelen vanaf nu alleen verder uit..

placenta en legenda van het ongeboren kind www.embryologisch.nl

bij het ongeboren kind zijn de zenuwcircuits al vanaf  het ontstaan van het neuroblast (vroegste stadium van de aanleg van het centraal zenuwstelsel) actief.
Afferente en efferente (signalen heen en terug) zijn terug te herleiden naar functies van metabole aanleg. De signalen volgen de oorspronkelijke richting van de metabole functies (richting van de lokale voedingsvoorziening).
Je ziet dan ook dat ontwikkeling van het zenuwstelsel niet zonder bloedvoorziening kan.
De aanleg van de somieten wordt dan ook bepaald door de insnoeringen veroorzaakt door de groei maar nog meer door de aanwezigheid van bloedvaten op regelmatige afstanden.

Alleen door de aanwezigheid van de bloedvaten kunnen neurale lijsten en zenuw uitlopers zich ontwikkelen.

Alles volgt de het aanbod van de voeding en andersom de voeding wordt door de sterke groei van sommige regio’s aangezogen waardoor nieuwe bloedvaten ontstaan.
Een prachtig spel van economie comfort en evenwicht.

Blechscmidt E. www.embryologisch.nl

De groei volgt het aanbod en zorgt en zorgt in zijn gang, voor beweging en daarmee weer aanleg van functioneel nieuwe weefsels die de beweging ondersteunen.

Zie dus dat creatie van de vorm een gevolg van functie en opeenvolging van aanpassingen is en dat dit wederkerig van elkaar .afhankelijk is.
Rond de 10de  week zijn gaap bewegingen zichtbaar.

Maar voor die tijd waren de longen al aangelegd onder regie van een sterk expanderende hart en snelgroeiend lever (bloed voorziening en circulatie ondersteuning)

De eerste aanleg van het hart klopt al vanaf dag 20 als gevolg van aanwezige elasticiteit in het weefsel.

Deze functie stimuleert de aanleg van sinus en av knopen die vanaf dag 35 ongeveer aanwezig zijn en niet eerder dan die tijd het ritme gaan reguleren.

Hinrichsen www.embryologisch.nl

Tijdens de expansieve groei van hart en lever ontstaan de longen rond dag 28 die als het ware vanuit de voordarm het lichaam ingezogen worden (aanleg van de eerste embryonale inademing) later met het ontwikkelen van de darmen  in de buik en het strekken van het embryo krijgen de ribben hun mobiliteit en worden van horizontaal naar diagonaal geleid waardoor er wel gewrichtjes tussen wervel en rib moeten gaan ontstaan.

Werveltjes danken hun segmentatie overigens ook door de continu aanwezige bewegelijkheid van het embryo dat geen moment stil licht.er moet zich dus wel een gesegmenteerd wervel systeem aanleggen om de beweging toe te laten.

Door de bewegelijkheid, het kloppen van het hart gaat ook het ribbensysteem bewegen.
Er ontstaat hierdoor een in en uitstromende beweging in de longen.
Amnion vloeistof (vruchtwater) en vloeistof als gevolg van de cel metabolisme in de longen vloeien in en uit. De longen worden voorbereid op de ademhaling. Dit is op zwangerschapsscans te zien als een neergaande beweging van de thorax en een opbolling van de buik. (embryologische buikademhaling)
Rond de 2de maand worden de adem reflexcentra van de foetus aangelegd.

8 weken. www.embryologisch.nl

Vanaf de 15de week is het bewegingspatroon van de foetus geheel aanwezig en zo goed als functioneel als van een net geboren kind.

De longen zijn uitgerijpt van ongeveer 22ste a 23ste week (de absoluut vroegste levensvatbaarheid datum bij vroeggeboorte).

De volgorde in ontwikkeling van sensorriek is als volgt

Eerst ontwikkelt zich de smaak en reuk sensorriek. Hiermee kan de het 7 weken oude embryo met zijn olfactorische aanleg (reuk), de amnion vloeistof al proeven.
Hij proeft hiermee dus al zijn omgeving en dus direct al de toestand van de moeder.
Het kind lijkt ook te reageren op de samenstelling van het amnion.
Vanaf de 13de-15de week zijn de smaakpapillen volledig ontwikkeld en proeft het kind ook via deze weg.
Proeven hebben aangetoond dat het kind reageert op zoetheid en bitterheid dat is toegevoegd aan de amnion vloeistof. De zoete vloeistof wordt veel sneller opgenomen waardoor de amnion vloeistof veel sneller in volume afneemt.

De smaak/reuk sensorriek is kennelijk dermate belangrijk en wordt ook door de pasgeboren baby als eerste herkenningsmiddel gebruikt om mama te herkennen.
De reuk van het lichaam en de smaak van de melk zijn directe oriëntatie kenmerken.

De huidsensorriek wordt ook al in een heel vroeg stadium actief. We zagen al dat circuits vanaf eerste aanleg actief worden. Dus de zich ontwikkelende ledematen hebben ook direct al sensorische vaardigheden te oefenen, de zenuwen groeien namelijk gelijktijdig mee onder begeleiding van de groeibevorderende veneus/arteriële systeem.
Er valt heel wat te voelen voor het embryo en de foetus.
Ook pijn en temperatuurzin worden nagenoeg gelijktijdig aangelegd.

Het evenwichtssysteem van het middenoor wordt in de 5de-8ste week ongeveer aangelegd.
De halfronde circuits worden gestimuleerd door het alom bewegende embryo dat zich rond die tijd al aardig 3 dimensionaal rond beweegt.
De cochlea ofwel het gehoor systeem (slakkenhuis) is in de 7de tot 10de week aan de beurt.
Aangezien de hoge tonen als eerste bij de ingang van het slakkenhuis geregistreerd worden zal ook de toon van moeders stem als eerste hoorbaar zijn. De latere tonen komen later aan de beurt.

Uit experimenten is bekend dat kinderen tekenen van herkenning vertonen als moeders verhaaltjes of muziekjes spelen die voor de geboorte al voorgelezen of gespeeld zijn.

Dit is mede zichtbaar via hartritme metingen.

De ogen zijn als laatste sensorische orgaan compleet vanaf de 10de week waarna ook meteen de oogleden de oogbol overgroeien.

Tussen de 16-18de week is er oogbeweging zichtbaar en vanaf week 23-24 is er een REM slaap meetbaar.

De ogen openen zich vanaf  rond de 20ste week en kunnen van de 28ste week volledig open staan.
Dus ja de foetus opent zijn ogen in de baarmoeder en zal wat licht en donker effecten onderscheiden.

Er is geen beweging die de mens maakt die het ongeboren kind niet al geoefend heeft.
Iedere functie is aangelegd al gevolg van groeibeweging.
Geen beweging geen ontwikkeling.
Dat geldt dus al in de baarmoeder.
Na de geboorte blijft die regel onvoorwaardelijk van kracht.
Dus blijf bewegen om gezond te blijven.
Met bewegen ontwikkel je.

De band met de moeder.

In bovenstaande ontwikkeling is de band die de moeder met het kind heeft van cruciaal van belang.
Er wordt zelfs steeds vaker van prenatale programmering gesproken met betrekking tot gedrag en ziekten.
Op grond van zijn bevindingen komt Nathaliensz (1999) tot tien principes in de prenatale programmering van de gezondheid van de mens:
1° Tijdens de ontwikkeling zijn er kritische periodes van verhoogde kwetsbaarheid voor niet-optimale condities. 2° Prenatale programmering heeft permanente effecten die reacties veranderen in het latere leven en die de vatbaarheid voor ziektes kunnen beïnvloeden.
3° Foetale ontwikkeling is afhankelijk van activiteit.
4° Prenatale programmering omvat structurele veranderingen in belangrijke organen.
5° De placenta speelt een hoofdrol in prenatale programmering.
6° Voor compensatie van niet-optimale condities wordt een prijs betaald.
7° Pogingen na de geboorte om consequenties van prenatale programmering terug te draaien kunnen op zichzelf negatieve effecten hebben.
8° Foetale cel mechanismen wijken vaak af van volwassen cel mechanismen.
9° De effecten van prenatale programmering kunnen van generatie op generatie worden overgedragen.
10° Prenatale programmering heeft vaak een verschillend effect bij mannen en vrouwen.

www.embryologisch.nl

Tijdens de prenatale ontwikkeling worden genetisch begeleide processen beïnvloed door de beschikbare hoeveelheid voedsel, de toevoer van bloed, veranderingen in het functioneren van de placenta en andere omgevingsinvloeden.

Dit laatste is relevant, want wat is de omgeving van de foetus?
Dat is het lichaam én de daarmee onlosmakelijk verbonden geest van zijn moeder. Want in de symbiotische fase van zijn ontwikkeling leeft de baby niet alleen in het lichaam van zijn moeder, maar ook in haar geest, in haar psyché. Onderstaande  trailer schetst een niet te onderschatten relatie tussen moeder en kind. Je bent eigenlijk al moeder voor de conceptie, alle omstandigheden zijn net als in het hele leven relevant voor de vorming van het individu…

Referenties:

Blechschmidt, E. (1979). Zo begint het menselijk leven. Amsterdam: Buijten & Schipperheijn.

Freeman, B., & Blechschmidt, E. (2004). The ontogenic basis of human anatomy. California: North Atlantic books.

Freeman, B. (2010). Embryology from a biodynamic perspective 6DVD. United Kingdom: BioBook.

Gasser, R., & Blechschmidt, E. (2012). Biokinetics and Biodynamics of Human Differentiation
Piontelli Fetus-Child-Observational-Psychoanalytical-Psychoanalysis

Nathanielsz  PW Life in the Womb: The Origin of Health and Disease 1st Edition

Wat is genetica. Opgehaald van Centrum voor medisch genetica: http://www.brusselsgenetics.be/wat_is_genetica

Yamada et Al. (2010). Development Atlas of the early first trimester human embryo DOI 10.1002/dvdy.22316 2010. Kyoto: Wiley-Liss inc.

http://www.stroeckenverdult.be/site/upload/docs/De%20competente%20foetus%20en%20baby%20VLOV%20versie.pdf

Er zal regelmatig een artikel komen over de Biologischdynamische ontwikkeling van het embryo/foetus.
Wil je meer weten of wil je dat ik een presentatie geef over de fenomenologische blik op de embryonale ontwikkeling
bel 06-33179417 of mail me dan. info@embryologisch.nl